Żyjmy bezpiecznie w zdrowym środowisku 8/2010

      Od 1994 roku Fundacja na rzecz Dzieci "Miasteczko Śląskie" prowadzi kompleksowe specjalistyczne badania dzieci i kobiet w ciąży oraz działania związane z zajęciami rehabilitacyjnymi i profilaktycznymi na terenach województwa śląskiego zagrożonych skażeniem metalami ciężkimi. Swą opieką działacze Fundacji obejmują kobiety i dzieci żyjące przede wszystkim w otoczeniu hut ołowiu w rejonie Miasteczka Śląskiego, Katowic-Szopienic, Bytomia, Piekar Śląskich i Świętochłowic.
      Dzięki systematycznie prowadzonym akcjom profilaktyczno -edukacyjnym możliwe staje się widoczna poprawa świadomości ekologicznej mieszkańców zagrożonych ołowicą terenów oraz szansa na przeciwdziałania w zakresie poprawy ogólnego stanu zdrowia i obniżania stężenia ołowiu we krwi. Wojewódzki Fundusz Ochrony środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach dotuje działania Fundacji w zakresie profilaktyki i leczenia ołowicy. Środki WFOŚiGW przeznaczone są m. in. na wykonanie kilku tysięcy oznaczeń ołowiu we krwi, druk ulotek o zagrożeniach i leczeniu ołowicy, druk materiałów edukacyjnych, zakup książek edukacyjnych oraz organizację konkursów ekologicznych, zakup witamin, soków, suplementów, kilku tysięcy wejściówek na basen oraz zajęcia rehabilitacyjno — korekcyjne. W tym roku WFOŚiGW przeznaczył na te cele 388.000 zł.

Jak rozpoznać ołowicę?

      Objawy zatrucia łagodne to: bóle mięśniowe, zmęczenie, drażli-wość, ospałość, bóle głowy, trudności z koncentracją, drżenie kończyn, wymioty. Następstwem jest zmniejszenie masy ciała i łatwa męczliwość mięśni.
      Zatrucie ciężkie prowadzi do trzech głównych zespołów klinicznych. Typ pokarmowy brak łaknienia, metaliczny smak w ustach, zaparcia, kurczowe bóle brzucha.

Zatrucie ołowiem

      Ołów to metal ciężki, jeden z najbardziej rozpowszechnionych metali zanieczyszczających środowisko. Ołów i jego związki są silnie toksyczne nie tylko dla ludzi, ale właściwie wszystkich organizmów żywych. Pierwiastek dostając się do organizmu powoduje wiele szkód. W największym niebezpieczeństwie są dzieci. Dla maluchów może być groźna nawet dawka, która u dorosłego człowieka nie wywołuje żadnych niepożądanych objawów.
      Ołów unosząc się z powietrzem osiada na wszystkich roślinach i przedmiotach. Człowiek pobiera ołów drogą pokarmową i oddechową. Pierwiastek i jego związki należą do silnych trucizn, przedostają się do organizmu i gromadzą się w nim wywołując niebezpieczną chorobę tzw. ołowicę. Niebezpieczeństwo zatrucia ołowiem dotyczy głównie wątroby, nerek, mózgu oraz szpiku kostnego. Ołów dość powszechnie występuje w przyrodzie, ale w niedużych ilościach. Na początku zatrucie ołowiem może nie wywoływać żadnych niepokojących objawów. Może pojawić
      się osłabienie, bóle głowy. Dopiero po jakimś czasie, w ostrym zatruciu, pojawia się tzw. kolka ołowicza, następuje patologia narządów wewnętrznych oraz zaburzenie działania obwodowego układu nerwowego.

Objawy ołowicy

      Objawami przewlekłej ołowicy jest niebieskoczarne zabarwienie dziąseł, bladoszary odcień skóry oraz anemia. Ołów przyczynia się do powstania nowotworów żołądka, jajników, nerek, białaczek, mię-saków limfatycznych. Groźny pierwiastek wywołuje także wiele zaburzeń w układzie nerwowym. U dzieci objawia się to trudnościami w koncentracji, nauce, a nawet uszkodzeniami mózgu powodującymi opóźnienie umysłowe. Poziom toksycznego stężenia ołowiu we krwi jest uwarunkowany indywidualną odpornością organizmu.
      Dopuszczalne stężenie ołowiu wynoszące 35 mg/100 ml krwi, może się okazać śmiertelne zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych.